Autoewaluacja pracy pedagoga szkolnego

Wprowadzona w 2009 r. nowa formuła nadzoru pedagogicznego precyzuje ewaluację jako wewnętrzne, praktyczne badanie oceniające, przeprowadzane w szkole w celu doskonalenia jej pracy. Badaniu temu podlegają również nauczyciele i specjaliści pracujący w szkole, wśród nich pedagog szkolny.

W tym roku szkolnym ewaluacja pracy pedagoga jest szczególnie ważna głównie ze względu na reformę pomocy psychologiczno-pedagogicznej, jaką MEN wprowadziło pakietem rozporządzeń z 17 listopada 2010 r. Pedagodzy w gimnazjach i placówkach, w szkołach specjalnych oraz oddziałach specjalnych zorganizowanych w szkołach podstawowych ogólnodostępnych i szkołach ponadgimnazjalnych ogólnodostępnych mają już za sobą pierwsze działania związane z planowaniem i koordynowaniem udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom według nowych zasad.

Dla wielu był to prawdziwy „egzamin z życia”: sprawdzian z posiadanej wiedzy psychopedagogicznej, znajomości problemów podopiecznych, kompetencji organizacyjnych, umiejętności współpracy w grupie. Teraz przyszedł czas, by to przeanalizować, wyciągnąć wnioski, zaplanować pracę na rok następny, podjąć zawodowe – a być może i osobiste postanowienia. Najpierw – chociaż tego nie lubimy – zajrzyjmy do przepisów, które regulują nasze zawodowe obowiązki – tych sprzed 1 lutego 2010 r. i tych nowych. Te przepisy w sposób dość precyzyjny określają, do jakich zagadnień powinniśmy się odnieść, podsumowując swoje zawodowe działania. Sprawdźmy też zapisy w szkolnych programach: wychowawczym i profilaktycznym. Zainteresujmy się planem nadzoru pedagogicznego przyjętym na bieżący rok szkolny – tam znajdziemy wskazówki, jakie obszary należy poddać szczególnej analizie. Aż wreszcie przypomnijmy sobie, czym w ogóle jest autoewaluacja, by się przekonać, że „nie taki znów diabeł straszny, jak go malują”.

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu