Zadania wychowawcze wobec trudnych uczniów w szkole

Uczeń zagrożony niedostosowaniem społecznym bądź niedostosowany to uczeń trudny i zwykle poważny kłopot nie tylko dla szkoły, ale też rodziny, środowiska rówieśniczego i społeczeństwa.

To także ważny temat rozważań teoretycznych i praktycznych, analizowany w specjalistycznej literaturze przedmiotu. Wobec tej niejednorodnej grupy uczniów mamy zobowiązania świadczenia wychowania, resocjalizacji, terapii i wsparcia oraz szeroko rozumianej pomocy i opieki. Z końcem roku 2010 pojawiły się nowe wytyczne i regulacje prawne opublikowane przez Ministerstwo Edukacji, dotyczące postępowania szkoły wobec tej grupy uczniów.

Uczeń zagrożony niedostosowaniem i niedostosowany
Zacznijmy od podstawowego rozróżnienia podanego w tytule. Wielu rodziców, nauczycieli a nawet pedagogów szkolnych ma tendencję do traktowania tych problemów jako równoznacznych. Stawia się znak równości między zagrożeniem a zaistniałym już stanem faktycznym. Tymczasem różnice są znaczne i należy dobrze je rozpoznawać.

Zagrożenie niedostosowaniem wiążą się z istnieniem czynników ryzyka, które mogą prowadzić do niedostosowania. Stopień zagrożenia niedostosowaniem może być niski, umiarkowany, znaczny i poważny. Z niedostosowaniem mamy do czynienia wtedy, gdy nastąpiło aktywne „zadziałanie” czynników ryzyka i uczeń przejawia wyraźne oznaki niedostosowania społecznego. Podobnie jak w przypadku zagrożenia, samo niedostosowanie także może mieć zróżnicowane natężenie, od niskiego, wymagającego interwencji wychowawczo-pedagogicznej do poważnego, kiedy do akcji wkracza policja i sąd.

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu