Nauczyciel i uczeń w obliczu cyberprzemocy

Ulubioną przez dzieci i młodzież formą spędzania czasu, komunikowania się z innymi ludźmi czy poszukiwania informacji stały się nowoczesne technologie komunikacyjne – Internet i telefon komórkowy

Temu też powinny służyć – nawiązywaniu i podtrzymywaniu relacji interpersonalnych, rozwijaniu zainteresowań, wzbogacaniu wiedzy i umiejętności czy horyzontów myślowych, szybkiemu porozumiewaniu się. Niestety nastolatkowie coraz częściej wykorzystują sieć i telefon do celów destrukcyjnych bądź sami narażają się na niebezpieczeństwo ze strony innych użytkowników. Zagrożenia często wiążą się z cyberprzemocą.

Różnice między „tradycyjną” przemocą a cyberprzemocą
Najogólniej mówiąc, przemoc to wykorzystanie przewagi fizycznej czy emocjonalnej jednego człowieka (lub kilku) nad drugim człowiekiem (kilkoma ludźmi). Z przemocą w realnym świecie mamy do czynienia, gdy:

• ofiara i sprawca spotykają się na co dzień,
• istnieje nierównowaga sił (fizycznych lub psychicznych, statusu społecznego) pomiędzy sprawcą a ofiarą,
• zjawisko ma długofalowy charakter – ofiara poddana jest przez dłuższy czas negatywnym działaniom innej osoby lub grupy osób sprawcy,
• zachowania mają cykliczny charakter (występują okresy nasilenia się na przemian z okresami względnego spokoju),
• występują jednoznaczne role – sprawcy, ofiary i świadka,
• u ofiary często pojawiają się ślady fizyczne (uszkodzenia ciała, siniaki, rany).

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu