Stalking w szkole. Procedura postępowania w przypadku ucznia, który dopuścił się cyberprzemocy wobec innego ucznia lub nauczyciela.

Internet, oprócz funkcji informacyjnej, w dużej mierze spełnia także funkcję komunikacyjną z uwagi na szeroki zakres możliwości nawiązywania łączności w sieci przy jednocześnie niskich kosztach. Dostępne bezpłatne komunikatory ułatwiają intensyfikowanie kontaktu bez ograniczenia czasu spędzonego w sieci.

Bardzo ważnym aspektem funkcjonowania w sieci jest poczucie anonimowości, co z kolei pozwala na mniej lub bardziej świadome łamanie przepisów prawa. Użytkownicy Internetu nie zawsze wiedzą, że przekaz określonych treści czy określone zachowania mogą wypełnić znamiona przestępstwa.

CYBERPRZEMOC – (ang. Cyberbullying) jest to prześladowanie, zastraszanie, nękanie i wyśmiewanie innych osób za pomocą technologii informacyjnych i komunikacyjnych, takich jak:

• SMS i MMS,
• e-mail,
• witryny internetowe,
• fora dyskusyjne,
• blogi,
• komunikatory typu Gadu-Gadu,
• czaty.

Zdarza się, że na terenie szkoły dochodzi do popełnienia przez ucznia czynu niezgodnego z prawem w tzw. cyberprzestrzeni. W zależności od wieku sprawcy takiego czynu postępowanie szkoły nieznacznie będzie się różnić.

W przypadku, gdy sprawcą takiego czynu jest osoba, która ukończyła 13 lat, a nie ukończyła lat 17, mówimy wówczas o nieletnim sprawcy czynu karalnego (czyli czynie zabronionym przez ustawę, jako przestępstwo lub przestępstwo skarbowe albo wykroczenie określone w art. 51, 69, 74, 76, 85, 87, 119, 122, 124, 133 lub 143 Kodeksu wykroczeń). Osoby, które popełniły przestępstwo lub wykroczenie po ukończeniu 17 roku życia, w polskim prawodawstwie odpowiadają na zasadach określonych w Kodeksie karnym lub Kodeksie wykroczeń.

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu