Coraz częściej słyszy się głosy o zaniku lub nawet całkowitym braku autorytetu nauczyciela jako pedagoga i wychowawcy dzieci i młodzieży.
Czynników tego zjawiska można się dopatrywać wielu. Należy zaznaczyć, że takie zmiany w postrzeganiu przedstawicieli naszego zawodu nie nastąpiły nagle ani też same z siebie. Do najczęstszych przyczyn należą:
- Zmiany w obyczajowości społecznej, a co za tym idzie również dzieci i młodzieży.
- Brak odpowiednich wzorców do naśladowania i podziwiania.
- Postawa i tematyka dotycząca nauczycieli a prezentowana w mediach – środki masowego przekazu najczęściej zajmują się nieprawidłowościami i potknięciami nauczycieli, pogoń za sensacją i dobrym tematem sprawia, że zamazuje się obraz całej grupy zawodowej i sprowadza do incydentalnych przypadków oraz krzywdzących uogólnień.
- Status materialny całej grupy zawodowej.
- Postawa rodziców wobec szkoły i nauczycieli – współpraca rodziców ze szkołą oraz ich postawa wobec nauczyciela ogromnie rzutuje na wizerunek nauczyciela w oczach uczniów. Brak poparcia nauczyciela ze strony rodziców doprowadza najczęściej do tego, że dziecko przestaje szanować i poważać jednych i drugich.
- Sytuacje konfliktowe w szkole – jedność między nauczycielami oraz między nauczycielami i dyrekcją szkoły jest kolejnym filarem budowania autorytetu i szacunku uczniów i rodziców. Wszyscy nauczyciele powinni bezwzględnie prezentować taką samą postawę wobec uczniów i promować jednoznaczne wzorce zachowań. Z doświadczenia i praktyki wiadomo, że im mniej wymagający nauczyciel, pozwalający na wyrażanie w swojej obecności komentarzy na temat innych nauczycieli (bardziej zasadniczych, wymagających) jest z reguły bardziej lubiany przez uczniów. Jednak to bardzo cienka granica do tego, by uczniowie zaczęli go traktować jak kolegę i przy pierwszej okazji przestaną okazywać mu swoją sympatię – wystarczy nawet niewielki sprzeciw lub postąpienie wbrew woli uczniów.
- Brak predyspozycji do wykonywanego zawodu – uczniowie natychmiast wyczuwają osobę, która nie lubi swojej pracy. Odczytają to jednoznacznie – nie lubi pracować jako nauczyciel, bo nie lubi nas. Nie odwzajemnią się więc sympatią i szacunkiem. Pamiętajmy więc, by nie wyładowywać się na uczniach, starać się nawiązywać poprawny kontakt oparty na empatii i zrozumieniu, ale także na reagowaniu na wszelkie nieprawidłowości ze strony uczniów i poprawianiu ich błędów.
Aby zobaczyć pełną wersję artykułu
Zamów
prenumerate