Indywidualizacja pracy z uczniem z zaburzeniami komunikacji językowej. Materiały do rozdania nauczycielom.

Między trudnościami uczniów w nauce a zaburzeniami ich komunikacji językowej można dopatrzeć się zależności dwukierunkowej.

Z jednej strony bowiem zaburzenia te utrudniają sytuację szkolną dziecka, z drugiej natomiast nieprzezwyciężone w porę trudności w nauce stają się przyczyną napięć emocjonalnych i mogą prowadzić do wtórnych tego typu zaburzeń. Większość zaburzeń komunikacyjnych objawia się głównie na lekcjach języka polskiego, ale ma wpływ także na funkcjonowanie ucznia na każdym z przedmiotów: historii, geografii, fizyce czy językach obcych, gdyż:

• utrudniają porozumiewanie się słowne z otoczeniem,
• opóźniają i obniżają kształtowanie się poziomu myślenia pojęciowego,
  powodują zubożenie słownictwa, a także trudności w wypowiadaniu się, formułowaniu myśli,
• są źródłem trudności w czytaniu i pisaniu,
• przyczyniają się do występowania ogromnej ilości błędów ortograficznych,
• wpływają negatywnie na nawiązywanie kontaktów z grupą rówieśniczą
  (są zachętą do docinków i drwin ze strony otoczenia),
• utrudniają powstawanie i tworzenie się poczucia własnej wartości oraz budowanie pozytywnego obrazu siebie,
• są przyczyną powstawania zaburzeń emocjonalnych – powodują zamykanie się w sobie, lękliwość, nieśmiałość, jak również zachowania buntowniczo-agresywne.

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu