Anna Kałuba – KorczakWywiadówka – jak ją przeżyć i nie zwariować

Pewnego dnia moja córka, uczennica zwykłej, rejonowej szkoły, przyniosła mi zaklejoną kopertę, podpisaną jej imieniem i nazwiskiem.

• Informacja od Pani, mamusiu. W liście znalazłam plan pracy na listopad oraz tabelkę z rozpisanymi dwoma kolumnami: 1. Osiągnięcia, 2. Wskazówki, zalecenia.
  Tam, w prostych słowach, w punktach opisane zostało to, z czym moja córka radzi sobie dobrze, a z czym gorzej.
• Czy te zalecenia to jest to, co mam robić z naszym dzieckiem w domu? – zapytał jeden z rodziców, już na zebraniu.
• Absolutnie nie o to chodzi – odpowiedziała wychowawczyni – to jest to, nad czym ja będę pracowała z dzieckiem w szkole, przy państwa domowej pomocy, oczywiście.

I wtedy pomyślałam sobie, że na tej wywiadówce dostałam to, na czym mi najbardziej zależy: rzetelną informację o moim dziecku, przedstawioną jasno i konkretnie, w intymnej atmosferze. Opis szeregu pozytywów i mocnych stron oraz sfer, gdzie dziecko potrzebuje większej pomocy. Dodatkowo otrzymałam zapewnienie, że nie zostanę sama z trudnościami mojego dziecka, że wspomaganie jego rozwoju to wspólna odpowiedzialność moja i szkoły. Zostałam tamtego dnia wielką fanką wychowawczyni mojej córki.

Od wielu lat pracuję z rodzicami i nauczycielami, a od paru lat bywam też jako rodzic na wywiadówkach. Zdarza mi się też uczestniczyć w zebraniach dla rodziców jako specjalista.

Wywiadówka – słowo, które budzi rozmaite emocje zarówno u nauczyciela, jak i rodzica. Czasem można nawet odnieść wrażenie, że wywiadówka jest przykrym obowiązkiem, niezbędnym – bo wpisanym w schemat organizacji roku szkolnego – ale bezsensownym i dla nauczyciela, i dla rodziców. Czasem przemienia się we wzajemnie wylewane żale. Często nauczyciel wykorzystuje fakt, że zgromadził tylu rodziców, aby podzielić się swoją frustracją dotyczącą zachowania klasy lub jej wyników nauce.

Myślę o wywiadówce jako spotkaniu nauczyciela z rodzicami, do którego trzeba się w sposób świadomy przygotować. Zachęcam do przyjrzenia się, co – jako nauczyciel – możesz zrobić, żeby uczynić z wywiadówki spotkanie z rodzicami, a nie nudny (często dla obu stron) obowiązek.

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu