Aleksandra Kubala – KulpińskaWirtualna agresja – realne ofiary

Mimo dbałości o bezpieczeństwo, to właśnie w szkole najczęściej dochodzi do rejestracji kompromitujących zdjęć lub filmów z udziałem uczniów. Działania należy podjąć zarówno wobec sprawcy, jak i ofiary cyberprzemocy.

Niewątpiwie każdy dostrzega pozytywne aspekty rozwoju technologii, natomiast niezbędne jest zwrócenie uwagi młodzieży na zagrożenia. Dziecko funkcjonujące społecznie w cyberprzestrzeni podejmuje w niej różne rodzaje aktywności, podobnie jak w realnym życiu. Internet daje złudne poczucie anonimowości i w związku z tym korzystające z niego osoby często pozwalają sobie na znacznie większą swobodę i nieprzestrzeganie jakichkolwiek norm. Taka postawa może doprowadzić do cyberprzemocy, czyli przemocy za pośrednictwem technologii informacyjno-komunikacyjnych. „Do działań określonych mianem cyberprzemocy wykorzystywane są głównie: poczta elektroniczna, czaty, komunikatory, strony internetowe, blogi, serwisy społecznościowe, grupy dyskusyjne, serwisy SMS i MMS” . Jedną z metod jest rozpowszechnianie i rozsyłanie kompromitujących zdjęć. Faktem jest, że każdy nasz uczeń może stać się ofiarą takich działań i naszym zadaniem jest otoczyć go w zaistniałej sytuacji szczególną opieką. Pamiętajmy, że dla każdego nastolatka takie zdarzenie jest bardzo negatywnym przeżyciem. Młody człowiek, który nie do końca akceptuje swoją osobę i wygląd, zostając sfotografowanym w kompromitującej sytuacji, nie zawsze potrafi sobie z tym poradzić.

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu