Pytanie do Eksperta

charaktery
 
Profilaktyczne spotkania z młodzieżą czyli co, komu i jak mówić o narkotykach
PDF Drukuj Email

Działania informacyjno-edukacyjne adresowane do uczniów mają najczęściej charakter profilaktyki pierwszorzędowej i realizowane są przez samych nauczycieli. Nie każdy z nich czuje się jednak osobą kompetentną, w pełni przygotowaną do rozmowy z uczniami na temat narkotyków. Tym bardziej, że młodzieży, na ogół, takie spotkania profilaktyczne są obojętne. Rzadko bowiem organizowane są z jej inicjatywy.

 

Na samym początku winniśmy wyjaśnić uczniom: z czyjej inicjatywy podejmujemy problem narkotyków, jaki jest cel i temat nauczycielskiej prelekcji oraz dokonać krótkiego sondażu wiedzy uczniów na temat zjawiska narkomanii. Będzie to doskonałą wskazówką, jak dostosować naszą pogadankę do poziomu ich wiedzy.

 

Nadrzędnym celem takiej lekcji powinno być:

 

· uświadomienie młodzieży, że ucieczka w stan oszołomienia, wywołanego przez użycie środka narkotycznego, nie stanowi rozwiązania żadnych osobistych problemów,

· uświadomienie młodym ludziom odpowiedzialności karnej związanej z nie przestrzeganiem ustawy o zapobieganiu narkomanii.

 

Aby te cele zrealizować, pogadanka powinna zawierać informacje o:

 

· mechanizmach i okolicznościach wchodzenia w uzależnienie,

· rozległych skutkach medycznych i psychospołecznych używania narkotyków,

· instytucjach, do których można i należy się zwrócić się o pomoc w przypadku eksperymentowania z narkotykami bądź uzależnienia się od nich,

· przepisów prawnych dotyczących narkomanii.

 

Treści, które przekazujemy dzieciom i młodzieży muszą być dostosowane do ich wieku oraz rozwoju. I tak w czasie lekcji o uzależnieniach winniśmy rozmawiać z uczniami:

 

9-11 lat

 

· o tym, jakie są rodzaje narkotyków i jak działają na ludzki organizm, bez przesadnego wnikania w pozytywne wrażenia, ale również bez straszenia,

· jak radzić sobie, gdy ktoś namawia do zażycia nieznanej substancji, która może być narkotykiem,

· jakie są mity o narkotykach,

· o tym, że narkotyk różnie działa na różne osoby, gdzie szukać pomocy.

 

12-14 lat

 

· o tym, że eksperymentowanie z narkotykami to nic innego jak używanie narkotyków i niesie ze sobą ryzyko uzależnienia,

· palenie marihuany jest szkodliwe i wiąże się z zaburzeniami koncentracji uwagi,

· narkotyki nie podwyższają lecz obniżają sprawność intelektualną,

· branie narkotyków to przyczyna lęków i samotności

 

15-18 lat

 

· o tym, ze branie i eksperymentowanie z narkotykami nie jest czymś normalnym dla nastolatków,

· o mechanizmach powodujących uzależnienie,

· o konsekwencjach brania narkotyków na przyszłość,

· o tym, że branie narkotyków jest sprzeczne z prawem – te treści przekazujemy także uczniom młodszym

 

Mówiąc uczniom o narkotykach starajmy się nie popełniać błędów polegających na:

 

· mitologizowaniu narkotyków i narkomanii

· zagłębianiu się w szczegółowe opisy działania leków psychotropowych oraz narkotyków,

· przekazywaniu informacji o sposobach lub miejscach zaopatrywania się w narkotyki,

· używaniu żargonu-slangu narkomańskiego,

· pokazywaniu zdjęć obrazujących narkotyki, przyrządy do ich produkcji, akcesoria i sposoby ich zażywania,

· straszeniu, wywoływaniu grozy.

 

Nauczyciel powinien znać podstawowe pojęcia związane ze zjawiskiem narkomanii.

 

Podczas lekcji koniecznie należy uświadomić młodzieży, że eksperymentowanie z narkotykami może stać się poważnym problemem ich życia. W wielu przypadkach nie ma co liczyć, że problem ten sam się rozwiąże. Warto uczniom podać adresy kilku takich placówek funkcjonujących w najbliższej okolicy z zaznaczeniem, że konsultanci i terapeuci zapewniają każdemu profesjonalną pomoc, gwarantują poczucie bezpieczeństwa oraz pełną dyskrecję.

 

Małgorzata Łoskot