Model pracy z uczniem zagrożonym niedostosowaniem społecznym i niedostosowanym społecznie w szkole

Indywidualizacja w procesie kształcenia jest podstawowym celem wprowadzanych przez MEN zmian legislacyjnych w zakresie pomocy psychologiczno-pedagogicznej, ale osiągnięcie tego celu nie jest łatwe. Uczniowie to grupa niezwykle zróżnicowana pod względem potrzeb i możliwości.

Wprowadzanie zmian w polskiej edukacji mają ułatwić rozwiązania prawne, dotyczące przede wszystkim podejścia do udzielania pomocy psychologiczno-pedagogicznej. Zostały one ujęte w pakiecie regulacji – nowych rozporządzeniach MEN1. Wśród uczniów ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi wymienieni zostali zagrożeni niedostosowaniem społecznym i niedostosowani społecznie. Aby rozpoznać potrzeby edukacyjne tych uczniów, trzeba wiedzieć, które dzieci można zakwalifikować do danej kategorii, a tym samym, jaka jest różnica między obiema grupami?

Definicja
Diagnoza – „uczeń zagrożony niedostosowaniem społecznym” lub „uczeń niedostosowany społecznie” i rozróżnienie między tymi terminami nie jest takie proste. Ostatecznej, wielospecjalistycznej diagnozy powinni dokonać specjaliści z poradni psychologiczno-pedagogicznej. W literaturze przedmiotu można znaleźć kilka definicji nieprzystosowania społecznego, a wśród ich autorów nie ma niestety zgodności co do determinantów i mechanizmów psychospołecznych tego zjawiska. Pewne trudności w definiowaniu, a więc i diagnozowaniu niedostosowania społecznego może wprowadzać niejednorodne nazewnictwo – raz czytamy o „niedostosowaniu”, innym razem – „nieprzystosowaniu”. Specjaliści na ogół traktują oba terminy równoznacznie.

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu