Pomoc uczniom zaniedbywanym środowiskowo

Indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne, które wymagają udzielenia pomocy psychologiczno-pedagogicznej, powstają nie tylko wtedy, gdy uczeń jest niepełnosprawny, przewlekle chory lub przejawia specyficzne trudności w uczeniu się.

Sytuacja taka ma miejsce także wtedy, gdy zaburzenia jego rozwoju mają swe źródło w zaniedbaniach środowiskowych, związanych z sytuacją bytową jego rodziny, sposobem spędzania czasu wolnego lub kontaktami środowiskowymi.

Nowy system wspierania uczniów wymagających pomocy psychologiczno-pedagogicznej, z uwagi na ich indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne oraz możliwości psychofizyczne, jaki z dniem 1 lutego 2011 r. powinien powstawać na mocy rozporządzenia MEN z dnia 17 listopada 2010 r. w sprawie zasad udzielania i organizacji pomocy psychologiczno-pedagogicznej w publicznych przedszkolach, szkołach i placówkach, ma polegać, jak to zostało tam zapisane w § 2, na „rozpoznawaniu i zaspokajaniu indywidualnych potrzeb rozwojowych i edukacyjnych ucznia oraz rozpoznawaniu indywidualnych możliwości psychofizycznych ucznia”, a także na „wspieraniu rodziców i nauczycieli w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych oraz rozwijaniu ich umiejętności wychowawczych w celu zwiększania efektywności pomocy psychologiczno-pedagogicznej dla uczniów”.

Co kryje się pod nazwą „uczniowie wymagający pomocy psychologiczno-pedagogicznej z uwagi na ich indywidualne potrzeby rozwojowe i edukacyjne”? Te indywidualne potrzeby powstają w sytuacjach, z wyjątkiem szczególnych uzdolnień, negatywnie wpływających na rozwój i karierę edukacyjną dzieci i młodzieży. Twórcy owego rozporządzenia zapisali 11 takich przyczyn, które powinny spowodować objęcie uczniów indywidualną pomocą. Ten katalog nie jest zamknięty. Zawiera tylko te sytuacje, na które należy zwrócić szczególną uwagę.

Aby zobaczyć pełną wersję artykułu