Proces terapii pedagogicznej opiera się nie tylko na metodach dydaktycznych czy narzędziach diagnostycznych, ale przede wszystkim na relacji między uczniem a pedagogiem. Kluczowym elementem tej relacji jest budowanie u ucznia poczucia sukcesu oraz zapewnienie mu realnego wsparcia emocjonalnego. To właśnie te dwa czynniki w dużej mierze determinują skuteczność oddziaływań terapeutycznych.
Autor: Dorota Zając
Współczesna szkoła pełni nie tylko funkcję dydaktyczną, lecz także wychowawczą i opiekuńczą. Jednym z jej najważniejszych zadań jest wspieranie wszechstronnego rozwoju uczniów – zarówno intelektualnego, jak i emocjonalnego oraz społecznego. W realizacji tych zadań istotną rolę odgrywa pedagog szkolny, który jest specjalistą odpowiedzialnym za udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej uczniom, wspomaganie nauczycieli w działaniach wychowawczych oraz współpracę z rodzicami i instytucjami wspierającymi rozwój dziecka.
Jedno z najczęściej pojawiających się zaburzeń wieku rozwojowego występujące na całym świecie, niezależnie od kultury czy poziomu rozwoju społeczeństwa to zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi, znany pod nazwą ADHD. Dziecko z zaburzeniami uwagi często jest określane jako „Dyzio marzyciel”, „śniące na jawie” czy „bujające w obłokach”. Uczeń z tym zaburzeniem jest w klasie wyzwaniem dla każdego nauczyciela, ponieważ to od niego zależy sukces lub porażka. W związku z tym powinniśmy w optymalny sposób umożliwić dziecku uczestniczyć w procesie edukacyjno-wychowawczym.
Otyłość to jedna z najszybciej rozprzestrzeniających się chorób cywilizacyjnych XXI wieku. Dotyka coraz większej liczby osób dorosłych, dzieci i młodzieży, stanowiąc problem o charakterze globalnym. Według Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) otyłość definiuje się jako stan patologicznego zwiększenia ilości tkanki tłuszczowej, prowadzący do upośledzenia funkcji narządów. W Europie otyłość dotyka przeciętnie jednego na trzech chłopców i jedną na pięć dziewczynek w wieku od sześciu do dziewięciu lat. Obecnie według danych Narodowego Funduszu Zdrowia z powodu nadmiaru kilogramów cierpi w Polsce 31% chłopców i 20% dziewczynek, a z otyłością zmaga się już 13% chłopców i 5% dziewczynek. Tak szybkie tempo wzrostu wiąże się ze wzrostem liczby zachorowań na choroby związane z otyłością. Co może zrobić z tym problemem szkoła?
Internet stanowi znaczący element naszego życia. Dostęp do niego umożliwiają nie tylko komputery, laptopy czy tablety, ale również smartfony, które użytkownicy mają stale przy sobie. Ze smartfonów korzysta dziś aż 42,7% dzieci w wieku 4–9 lat. Dla dzieci i osób młodych globalna sieć jest naturalnym środowiskiem funkcjonowania. Nie znają świata bez niej. Daje ona wiele możliwości, by się rozwijać. Korzystanie z cyberprzestrzeni może mieć jednak także negatywne konsekwencje.
Obecnie prawie w każdej szkole uczą się dzieci posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, dzieci posiadające opinię o specyficznych trudnościach w uczeniu się lub inną opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej. Są też dzieci nieposiadające żadnej opinii, jednak wymagające pomocy psychologiczno- -pedagogicznej z różnych przyczyn, np. z racji trudnej sytuacji rodzinnej. Wszyscy ci uczniowie to dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. W jaki sposób zorganizować zajęcia edukacyjne dla tak bardzo zróżnicowanej grupy uczniów?
