Trening Umiejętności Społecznych to nie tylko narzędzie terapeutyczne. To praktyczna metoda, która może całkowicie odmienić sposób prowadzenia godzin wychowawczych, sprawiając, że uczniowie przestają liczyć minuty do dzwonka, a zaczynają aktywnie uczestniczyć w tym, co dzieje się w klasie.
Autor: Elżbieta Lorens
ADHD (Attention Deficit Hyperactivity Disorder) to zaburzenie neurorozwojowe, co oznacza, że mózg dziecka z ADHD jest zbudowany i działa inaczej niż u większości uczniów. To nie cecha, którą można przezwyciężyć silną wolą. Nie jest to też wynik złego wychowania. Występuje u ok. 5–7% dzieci w wieku szkolnym, czyli statystycznie w każdej klasie jest od jednego do dwóch uczniów z ADHD. Częściej diagnozowana u chłopców (3:1), ale u dziewczynek objawy są często mniej widoczne i dłużej nierozpoznane.
Współczesne badania z zakresu psychologii poznawczej, neurodydaktyki oraz projektowania dydaktycznego jednoznacznie wskazują, że kolor nie pełni w procesie uczenia się jedynie funkcji estetycznej, lecz stanowi istotny bodziec poznawczy wpływający na uwagę, pamięć, organizację informacji oraz regulację emocjonalną uczniów. Kolor, jako jeden z najsilniejszych bodźców wzrokowych, oddziałuje bezpośrednio na procesy selekcji informacji w pamięci roboczej, co ma kluczowe znaczenie dla efektywnego uczenia się.
Dzieci potrzebują więcej niż tylko fizycznej opieki – równie istotna, jeśli nie ważniejsza, jest ich emocjonalna więź z opiekunami. Współczesne społeczeństwo, pomimo ogromnego postępu w nauce o psychologii dziecka, nadal często bagatelizuje skutki zaniedbania emocjonalnego. W dobie powszechnego dostępu do technologii coraz więcej dzieci spędza czas przed ekranami, zamiast w bezpośrednim kontakcie z rodzicami.