Wspieranie zdrowia psychicznego ucznia zgodnie z reformą „Kompas Jutra”

Najpierw rozpoznanie potrzeb, potem działanie

Pierwszym krokiem powinno być ustalenie, czego rzeczywiście potrzebują uczniowie. Organizowanie kolejnej akcji o emocjach nie będzie skuteczne, jeżeli głównym problemem szkoły jest przemoc podczas przerw, poczucie osamotnienia, presja ocen albo brak wiedzy o tym, gdzie można szukać pomocy.

Pedagog może wykorzystać:

• krótką anonimową ankietę dobrostanu,
• rozmowy z przedstawicielami samorządu uczniowskiego,
• konsultacje z wychowawcami,
• analizę nieobecności i spóźnień,
• informacje o konfliktach i przemocy,
• obserwację zachowania uczniów podczas przerw,
• zgłoszenia rodziców,
• analizę dotychczasowej pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

W ankiecie można zadać uczniom kilka prostych pytań:

• Czy czujesz się w szkole bezpiecznie?
• Czy masz w szkole dorosłą osobę, z którą mo­żesz porozmawiać?
• Co jest dla ciebie największym źródłem stresu?
• W jakich miejscach szkoły najczęściej dochodzi do konfliktów?
• Czy wiesz, jak zgłosić przemoc lub cyberprzemoc?
• Co pomogłoby ci lepiej czuć się w klasie?

Wyniki powinny prowadzić do konkretnych zmian. Jeżeli uczniowie wskazują hałas na korytarzach, można utworzyć spokojną strefę. Jeżeli nie wiedzą, gdzie szukać pomocy, potrzebna będzie szkolna mapa wsparcia. Gdy dominującym problemem jest lęk przed oceną, działania powinny objąć również sposób formułowania wymagań i przekazywania informacji zwrotnej.

Pedagog szkolny powinien więc łączyć trzy rodzaje działań:

• profilaktykę dla wszystkich uczniów – np. zajęcia...