Uczeń dokonujący samookaleczeń – wielowymiarowe wsparcie w środowisku szkolnym

Neuropsychologiczne podłoże zachowań autoagresywnych

Współczesne badania wskazują, że samookaleczenia mają również wyraźny komponent neurobiologiczny. W trakcie aktu autoagresji dochodzi do uwolnienia endorfin, które działają przeciwbólowo, a także do obniżenia poziomu kortyzolu, odpowiedzialnego za odczuwanie stresu. W efekcie uczeń doświadcza chwilowej ulgi. Mechanizm ten sprawia, że zachowanie może się utrwalać jako strategia regulacji emocji. Z perspektywy pedagoga oznacza to konieczność pracy nie tyle nad eliminacją zachowania, ile nad znalezieniem alternatywnych, bezpiecznych sposobów regulacji napięcia.

Jednym z kluczowych elementów pracy z uczniem jest właściwe rozpoznanie funkcji, jaką pełni zachowanie autoagresywne. Zamiast koncentrować się na pytaniu: „Dlaczego?”, które często wywo...