Pedagog szkolny to specjalista w dziedzinie pomocy psychologiczno-pedagogicznej. W tym kontekście wymaga się od niego umiejętności badawczo-diagnostycznych: prowadzenia obserwacji pedagogicznej, właściwego stosowania metod, technik i narzędzi badawczych, interpretowania uzyskanych wyników, wyciągania na tej podstawie wniosków do dalszej pracy z uczniem oraz umiejętności omawiania wyników diagnozy z innymi nauczycielami, rodzicami i uczniem.
Autor: Małgorzata Łoskot
Z dniem 1 września 2018 r. weszło w życie rozporządzenie MEN z dnia 29 maja 2018 r. w sprawie szczegółowych kryteriów i trybu dokonywania oceny pracy nauczycieli, zakresu informacji zawartych w karcie oceny pracy, składu i sposobu powoływania zespołu oceniającego oraz trybu postępowania odwoławczego (Dz. U. z 2018 r., poz. 1133).
Problemy psychiczne dotyczą coraz większej liczby dzieci i młodzieży w wieku szkolnym. Lekarze szacują, że co piąte polskie dziecko ma już zaburzenia psychiczne, które w dużej mierze wynikają z presji rodziców i nauczycieli na osiąganie sukcesów. Z tego co dziesiąte z nich wymaga hospitalizacji psychiatrycznej. Nie można pozostać obojętnym wobec takich informacji, ale jakie działania najlepiej podjąć?
Jakie są warunki nadania pedagogowi kolejnego stopnia awansu zawodowego? Jakie przepisy regulują przebieg ścieżki awansu zawodowego po zmianie prawa oświatowego? Jakie są regulacje przejściowe w tym zakresie? Zapraszamy do zapoznania się z materiałem, w którym znajdą Państwo odpowiedzi na te i inne pytania.
Planowanie jest podstawowym elementem budowania profesjonalnego warsztatu pracy pedagoga szkolnego. Zapobiega przypadkowości i dowolności jego działania. Jego celem jest uzyskanie jasnego wyobrażenia na temat tego, co trzeba zrealizować obowiązkowo, co chce się i można zrealizować i w jakim celu, a zaplanowane konkretne działania będą następstwem wyobrażenia sobie sposobów, w jaki ma to przebiegać.
W roku szkolnym 2017/2018 podnoszenie jakości edukacji włączającej w placówkach systemu oświaty jest jednym z podstawowych kierunków realizacji polityki oświatowej państwa, a więc także priorytetem ministra edukacji.
W latach 60. i 70. ubiegłego stulecia był w telewizji taki program dla dzieci i młodzieży, który zwał się „Niewidzialna ręka”. Jego formuła zakładała wyrobienie w młodych ludziach potrzeby bezinteresownego pomagania innym, zwłaszcza osobom starszym i chorym. To, co wtedy wyczyniały tysiące dzieciaków – tak, by nie dać się nikomu zobaczyć, pozostawiając jedynie znak odbitej dłoni – było wolontariatem na miarę tamtych czasów, moderowanym przez tajemniczego i niewidzialnego dla telewidzów „opiekuna”. Co tydzień odczytywał on meldunki napływające od dzieciarni z całej Polski, pokazujące: kto, gdzie, komu i w jaki sposób udzielił pomocy. Na powitanie i pożegnanie zawsze przypominał: Niewidzialna ręka to także ty.
Z danych statystycznych wynika, że ponad 8–10% ogólnej liczby porodów w Polsce dotyczy młodych dziewcząt w wieku 12–19 lat. Jest to ponad 20 tys.nastolatek rocznie, które muszą w tak młodym wieku wziąć na siebie odpowiedzialność za drugiego człowieka, za troskliwe opiekowanie się nim i odpowiednie wychowanie.
Wśród półmilionowej rzeszy nauczycieli są osoby postrzegane od blisko 45 lat jako „szkolna ekipa do zadań specjalnych”. To pedagodzy szkolni, wspierani czasem przez szkolnych psychologów. Najlepiej dostępni specjaliści tzw. pierwszego kontaktu, którzy świadczą pomoc psychologiczno-pedagogiczną członkom szkolnej społeczności.
Od wielu lat pojęcie „wielospecjalistyczna ocena poziomu funkcjonowania ucznia” znane jest nauczycielom i szkolnym specjalistom, którzy bezpośrednio pracują z uczniem posiadającym orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego ze względu na niepełnosprawność, niedostosowanie społeczne lub zagrożenie takim niedostosowaniem. Mimo to właściwe jej dokonywanie nadal
pozostawia wiele do życzenia.
Planowanie pełni w naszym zawodowym życiu kapitalną rolę. Po pierwsze: nadaje podejmowanym działaniom strukturę zorganizowaną i jest niezbędnym czynnikiem warunkującym ich powodzenie. Po drugie: oszczędza wysiłek i czas pracy, przeciwdziała przypadkowości, zapobiega chaosowi w realizacji przyjętych celów. Po trzecie: umożliwia systematyczną kontrolę przebiegu podjętych działań i daje rzeczywistą podstawę do oceny uzyskiwanych wyników.
Perspektywa zbliżających się wakacji pobudza wyobraźnię o czasie beztroskiej swobody i prawdziwie zasłużonego odpoczynku. Z chwilą otrzymania świadectwa szkolnego uczniowie wymazują z pamięci na dwa miesiące to, co łączy ich ze szkołą. Nauczyciele, pedagodzy i wychowawcy też mają taką potrzebę i chętnie by to zrobili. Jednak niektórzy biorą głęboki wdech i jeszcze przed zasłużonym urlopem podejmują próbę przygotowania się na nowy rok szkolny.