Pedagog rozumie, że nawet najbardziej uparte, agresywne, niegrzeczne, nastawione na opór dziecko chce być kochane, akceptowane, rozumiane, czuć się zauważone i ważne, tak samo jak wszystkie
inne dzieci. Jednak, z rozmaitych powodów, zabiega o to w sposób, który przynosi skutki odwrotne do zamierzonych. Pedagog rozumie również, że takie zachowania dziecka mogą wywołać – nawet u najbardziej
kochających rodziców – złość, niechęć, bezradność, zwątpienie i ogromne poczucie winy. Co w takiej sytuacji może zrobić pedagog?
Dział: Warsztat pracy pedagoga
Pojęcie neurodydaktyki w ostatnich latach stało się bardzo popularne. Ile jednak jest w nim prawdy, a ile mitu, i co z naszej wiedzy na temat „uczącego się” mózgu faktycznie możemy wykorzystać w szkole?
Nikogo nie trzeba przekonywać o pozytywnej roli ruchu w rozwoju dzieci młodszych. Codzienna dawka zdrowia pojmowanego w ten sposób może zdziałać bardzo wiele dobrego. Przede wszystkim wspomaga rozwój motoryki, poprawia pracę mózgu, niweluje stres i napięcia ciała.
Dodatkowo pozwala na rozwój dziecięcej kreatywności i wyobraźni.
Kolejnym plusem jest to, że ruch wspomaga nie tylko wszechstronny rozwój, ale także relacje koleżeńskie i nastawienie dziecka do całego otaczającego je świata. Biorąc pod uwagę te wszystkie elementy, dobrze jest wykorzystać potęgę, którą daje ruch w życiu oraz w edukacji wczesnoszkolnej.
Zgodnie z polskim prawem oświatowym, każdy etap edukacji uczniów z niepełnosprawnościami można wydłużyć o jeden rok. W szkole podstawowej nauczanie uczniów z niepełnosprawnościami może trwać nie dłużej niż do 18. roku życia, w gimnazjum do 21., a w szkole ponadgimnazjalnej do 24. Oznacza to, że nawet w szkole podstawowej możemy mieć do czynienia z dorosłą osobą z niepełnosprawnością intelektualną.
Zjawisko kozła ofiarnego w klasie powinno być traktowane przez wychowawców jako alarmujące. Świadczy ono o poważnym kryzysie w grupie i uderza nie tylko w swoją bezpośrednią ofiarę. Działać trzeba bez zwłoki, zdecydowanie, ale i z dużym wyczuciem.
Zgodnie z definicją Słownika medycznego, fobia to zaburzenie na tle nerwowym, które objawia się uporczywym lękiem przed określonymi zjawiskami, stanami, sytuacjami, przedmiotami, zwierzętami itp. Osoba cierpiąca na tę chorobę stara się w miarę możliwości unikać kontaktu z czynnikami wywołującymi strach lub niechęć, gdyż w przypadku zetknięcia z nimi występuje szereg negatywnych objawów. Chorzy zazwyczaj są świadomi faktu, że ich lęk jest irracjonalny, ale mimo to nie są w stanie wyzbyć się uczucia niepokoju.
Patchwork to metoda szycia, w której zszywa się małe kawałki materiału w większą całość, tworząc nowy wzór. Każdy element na pierwszy rzut oka wygląda jakby był z innej bajki, różne są tkaniny, faktury, wzory, kolory, ale wszystko razem tworzy piękną całość. Tym terminem określa się również „posklejaną” rodzinę, w której owe „kawałki” stanowią obecni partnerzy, byli partnerzy, wspólne dzieci, jak i te pochodzące z poprzednich związków, teściowie, eksteściowie oraz pozostali krewni, wchodzący w skład starej i nowej struktury rodziny.
Polska szkoła – mimo tylu reform – to nadal szkoła tradycyjna. Poczesne miejsce zajmują w niej zadania domowe, zmora wielu uczniowskich pokoleń. Zadawane są już dzieciom w „zerówkach”, a z każdym rokiem nauki zadań tych jest coraz więcej. Mimo że prawo oświatowe nawet nie zna takiego terminu, jak prace/zadania domowe, to zdaniem wielu nauczycieli są one konieczne.
Od dziesiątków lat stres należy do kluczowych problemów społecznych. Zyskał nawet miano „choroby cywilizacyjnej”, albowiem oprócz negatywnych skutków fizjologicznych, jakie wywołuje, coraz częściej zauważane są niepokojące zmiany w psychice człowieka.
Organizacja walentynek w szkole to dobry sposób na wprowadzenie w szkole elementu zabawy, urozmaicenie codziennej rutyny i wywarcie pozytywnego wpływu na stosunek uczennic i uczniów do naszej placówki. Ale to także okazja do rozmowy na ważne dla dzieci i młodzieży tematy.
Jeszcze kilka lat temu funkcjonowało negatywne postrzeganie świetlic szkolnych i określanie ich jako przechowalni dzieci. Obecnie dużo spraw uległo pozytywnej zmianie i można powiedzieć, że świetlice są miejscem wszechstronnego rozwoju ucznia.
Praktykowanie uważności (mindfulness) staje się coraz bardziej popularne i trudno się dziwić, zważywszy długą listę płynących z tego korzyści. Co istotne, z praktyki mindfulness korzystać możemy nie tylko my sami, ale również nasze uczennice i uczniowie.