Z danych statystycznych wynika, że ponad 8–10% ogólnej liczby porodów w Polsce dotyczy młodych dziewcząt w wieku 12–19 lat. Jest to ponad 20 tys.nastolatek rocznie, które muszą w tak młodym wieku wziąć na siebie odpowiedzialność za drugiego człowieka, za troskliwe opiekowanie się nim i odpowiednie wychowanie.
Dział: Warsztat pracy pedagoga
Czas poprzedzający pójście dziecka do szkoły jest okresem bogatym w różnorodne i inspirujące doświadczenia i wyzwania. Zwykle jest to czas beztroski, radości i zabawy. Nie przeczy to temu, że jednocześnie jest on trudny i skomplikowany, gdyż stawia przed dzieckiem wielorakie wymagania, głównie związane z przekroczeniem progu instytucji edukacyjnej. Pod adresem dziecka kierowane są liczne i zwykle odmienne od dotychczasowych oczekiwania społeczne.
Kompetencje informatyczne stanowią jedną z ośmiu kompetencji kluczowych w procesie uczenia się przez całe życie, opisanych w Zaleceniach Parlamentu Europejskiego i Rady i jako dyrektywa obowiązują także polski system edukacji już od roku 2006. Obejmują one „umiejętne i krytyczne wykorzystywanie technologii społeczeństwa informacyjnego (TSI) w pracy, rozrywce i porozumiewaniu się.
Opierają się (…) na podstawowych umiejętnościach w zakresie TIK: wykorzystywaniu komputerów do uzyskiwania, oceny, przechowywania, tworzenia, prezentowaniai wymiany informacji oraz do porozumiewania się i uczestnictwa w sieciach współpracy za pośrednictwem Internetu”.
Szkoła jako instytucja edukacyjna i środowisko wychowawcze jest zobowiązana dbać o wszechstronny rozwój osobowości młodego pokolenia. Powinna należycie wypełniać funkcję nie tylko kształcącą, polegającą na przekazywaniu wiedzy z różnych dziedzin, lecz także opiekuńczo-wychowawczą, związaną z zaspokojeniem potrzeb niezbędnych dla prawidłowego rozwoju fizycznego i psychicznego uczniów oraz kształtowaniem ich postaw moralnych i społecznych.
W ciągu ostatnich lat zaszły bardzo widoczne zmiany cywilizacyjne wynikające głównie z rozwoju technologii. Taki stan rzeczy niesie za sobą konsekwencje mające wpływ na funkcjonowanie zarówno jednostki, jak i całego społeczeństwa. W wielu dziedzinach poszukuje się nowych, przystających do obecnej rzeczywistości rozwiązań. Również w procesie uczenia się i nauczania wymagane jest podejmowanie innowacyjnych działań, gdyż metody tradycyjne są coraz mniej atrakcyjne dla ucznia i nie przynoszą pożądanych efektów.
Współczesny nauczyciel to osoba, która wciąż doskonali swój warsztat pracy. Chcąc osiągnąć sukces, uatrakcyjnia swoje zajęcia poprzez wprowadzanie innowacyjnych metod, form i pomocy dydaktycznych. Taka otwartość i chęć ciągłego rozwoju stanowi wymaganie stawiane przed dzisiejszym edukatorem, wychowawcą. Coraz częściej nauczyciele wykorzystują w swojej pracy metody aktywizujące, problemowe, praktycznego działania, a wśród nich można wymienić metodę tekstu przewodniego.
Początek nowego roku szkolnego stawia przed nami zadanie zintegrowania klasy, z którą będziemy pracować. Dotyczy to zarówno nowo utworzonych zespołów klasowych, jak i klas, które spotykają się ponownie
po wakacjach – zwłaszcza, jeśli w tym roku doszły do nich nowe osoby.
W efekcie reformy edukacji, która weszła w życie z początkiem roku szkolnego, w szkołach podstawowych znów znajdą się uczennice i uczniowie siódmej, a rok później także ósmej klasy. Obecność starszych uczniów może skutkować nasileniem się trudności wychowawczych związanych z konfliktami czy przemocą. Jak im zapobiegać i jak zapewnić poczucie bezpieczeństwa najmłodszym dzieciom?
Uczennice i uczniowie wyróżniający się ponadprzeciętną wrażliwością mają często wyjątkowy potencjał, ale też specyficzne potrzeby. Jeśli stworzymy im sprzyjające warunki, mogą rozkwitnąć jak rzadki kwiat.
Tradycyjne szkolnictwo spotyka się z wieloma problemami niemal we wszystkich aspektach funkcjonowania – począwszy od kwestii organizacyjnych, a skończywszy na metodach edukacyjno-wychowawczych. Taki stan rzeczy buduje negatywny obraz szkoły, postrzeganej jako miejsce skutecznie odstraszające od nauki. Kilka lat temu Ken Robinson wygłosił w Londynie w Royal Society for the Encouragement of Arts, Manufacture and Commerce ciekawy wykład, w trakcie którego analizował wyniki badań nad tzw. rozbieżnym myśleniem, czyli umiejętnością dostrzegania różnych możliwych odpowiedzi na zadane pytanie oraz interpretacji zjawisk. Myślenie rozbieżne jest nieodłącznym elementem kreatywności.
Z problemem szykan i niechęci ze strony rówieśników z powodu wyglądu boryka się coraz więcej i coraz młodszych dzieci. Nadwaga, otyłość, trądzik, piegi, rude włosy, widoczne znamiona, okulary, aparat na zębach, fizyczna nieporadność… Powody można mnożyć. Jak reagować, zwłaszcza kiedy ataki rówieśników zaczynają przybierać drastyczne formy?
Dbałość o szczegóły i standardy wykonania, wysokie wymagania wobec samego siebie – może się wydawać, że są to zdecydowanie zalety ucznia. Jednak kiedy takie tendencje nadmiernie się nasilają i przekształcają w perfekcjonizm, to, co do tej pory mogło pomagać osiągać dobre efekty – teraz zaczyna przeszkadzać i uwierać.