Dział: Warsztat pracy pedagoga

Muzyka łagodzi obyczaje. Okazuje się jednak, że nie jest to jej jedyne oddziaływanie na ludzi.
Są osoby, dla których odpowiednie dźwięki mogą stać się źródłem narkotycznego oszołomienia.
Artykułem o e-narkotykach zapoczątkowujemy 
kolejny dział w „Głosie Pedagogicznym”, poświęcony nowym 
i trudnym zjawiskom w rzeczywistości szkolnej 
oraz nowoczesnym rozwiązaniom w pracy pedagoga

Bez wątpienia pojawienie się nowoczesnych technologii diametralnie 
zmieniło ludzką rzeczywistość, a co za tym idzie – i nasze życie. 
Dzisiaj już nikt z nas nie wyobraża sobie świata bez internetu, komputera, komórki – te dobra na stałe zagościły w naszej codzienności.
I stały się dla nas źródłem zarówno korzyści, jak i zagrożeń.

Różnice pokoleń istniały od zarania dziejów, ale w obecnym świecie są one szczególnie widoczne.
Dzisiejszy młody człowiek przedstawicielom innych pokoleń może wydawać się mocno odmienny.
Główną przyczyną takiego stanu rzeczy jest rozwój technologii informacyjno-komunikacyjnych i rozszerzona rzeczywistość. 

Zjawisko stresu pourazowego zostało zdefiniowane całkiem niedawno. Początkowo badacze problemu uważali, że zdarza się ono jedynie u osób dorosłych, ale obecnie wiadomo, że problem równie często dotyczy dzieci i młodzieży. Jak powinna przebiegać praca z uczniem dotkniętym tym zespołem?

Istnieje ugruntowana obiegowa opinia, że dzieci są albo niewystarczająco mądre, albo „zdolne, ale leniwe”. Ta pierwsza definicja dotyczy dzieci niezbyt lotnych, ta druga – tych, które obiektywnie mają możliwości intelektualne (zwykle szacowane „na oko”), ale z jakiegoś powodu ich nie wykorzystują. W ocenie większości dorosłych powód jest oczywisty i jest nim lenistwo. Bo przecież gdyby tylko popracowały, mogłyby mieć wspaniałe wyniki, gdyby tylko chciały… I tu pojawia się pytanie: dlaczego nie pracują, dlaczego nie chcą?

Dziecko ma dużą potrzebę tworzenia i niemal naturalnie podejmuje czynności plastyczne. Takie umiejętności, jak rysowanie, malowanie, kolorowanie, wizualizowanie myśli pozwalają na przekazywanie informacji w przystępny sposób, często z wykorzystaniem elementów zabawy. U starszych dzieci idealnym rozwiązaniem do komunikowania się w ten sposób jest wykorzystanie walorów myślenia wizualnego.

W szkole dzieci i młodzież uczą się, jak aktywnie żyć w społeczeństwie. Zdobywają wiedzę, pobudzają swoją ciekawość oraz chęć do działania, odnajdują swoje pasje i pierwsze zainteresowania. To w szkole młode osoby spędzają większość swojego czasu. To tam przeżywają pierwsze przyjaźnie, miłości, ale również porażki i rozczarowania. Co w przypadku, kiedy pojawia się dyskryminacja i przemoc? Dlaczego wprowadzanie edukacji antydyskryminacyjnej do szkół jest takie ważne?

Dlaczego tak trudno oderwać nastolatki od ich telefonów komórkowych? Czemu zerkają na ekrany smartfonów podczas obiadu, lekcji w szkole czy ważnych uroczystości? Dlaczego coraz większa część ich życia towarzyskiego i osobistego realizuje się w sieci? Może za to odpowiadać tzw. syndrom FOMO.