Dobrej jakości edukacja obywatelska daje młodym ludziom wiarę we własne siły i poczucie sprawczości, uczy wyznaczania sobie celów, ich realizacji we współpracy z innymi, prowokuje do zaangażowania się w sprawy współczesnego świata, pozwala na ekspresję swoich umiejętności w środowisku lokalnym. W jaki sposób można realizować jej założenia w ramach edukacji szkolnej?
Dział: Warsztat pracy pedagoga
W obliczu bieżących wydarzeń w Ukrainie wszyscy jesteśmy poruszeni. Emocjonalność dorosłych niewątpliwie wpływa też na sposób przeżywania obecnej sytuacji przez dzieci i młodzież, podobnie jak poglądy rodziców i innych osób znaczących kształtują postawy młodych ludzi.
Nauczyciel staje do walki w nierównym pojedynku. Codziennie musi się mierzyć z influencerem, na którego sukces pracują czasami dziesiątki osób. I nic dziwnego, że przegrywa. Zawsze będzie przegrywał, chyba że przestanie z nim konkurować i zamiast być kimś kto mówi, „jak jest”, stanie się kimś, kto przewodzi w świecie bardziej skomplikowanym niż kiedykolwiek. Może wygrać jeszcze jednym: pokazywaniem zjawisk i zagadnień w wielu wymiarach, z wielu stron. Influencerowi szkoda na to czasu. Choć znacznie częściej – brak mu do tego po prostu kompetencji.
Projekt AlarmPsychologia powstał dla uczniów, by zmienić ich myślenie o problemach psychicznych i zachęcić młodych ludzi do odważnego szukania pomocy. Twórcy programu podejmują tematykę problemów psychicznych, by zapobiegać konsekwencjom ich zaniedbania, by zmienić ich postrzeganie. Młodzi doświadczający trudności psychologicznych wciąż wstydzą się o nich mówić i nie wiedzą, gdzie można otrzymać pomoc. Boją się oceny i wytykania palcami, a to podstawowy błąd, który ma nieodwracalne konsekwencje. Twórcom programu zależy na pokazaniu, że próby samobójcze to nie tylko aktualna moda czy potrzeba zwrócenia na siebie uwagi, ale efekt braku wsparcia i pomocy, kiedy ta jest naprawdę potrzebna. AlarmPsychologia ma odczarować myślenie o psychice i problemach psychologicznych w myśl przekonania, że jeśli kogoś boli noga, idzie do ortopedy, gdy zatem „boli” dusza, warto pójść do psychologa.
Problem nadwagi i otyłości wśród dzieci i młodzieży jest bardzo duży i sukcesywnie narasta, dlatego ważne są jak najskuteczniejsze inicjatywy profilaktyczne podejmowane m.in. przez szkołę. Raport NIK na ten temat pokazał jednak, że dotychczasowe działania w tym zakresie nie są wystarczająco skuteczne. Jakie obszary musi obejmować i jak powinna przebiegać profilaktyka nadwagi i otyłości realizowana w ramach edukacji szkolnej, by udało się uzyskać jak najlepsze rezultaty?
O tym, co można zrobić, aby zadbać o kształcenie w uczniach umiejętności korzystania z rzetelnej wiedzy naukowej oraz o rozsądnym przygotowywaniu młodych ludzi do wkroczenia w dorosłe życie, rozmawiamy z Tomaszem Rożkiem.
Życie uczy, że im bliżej zakończenia edukacji na etapie szkoły podstawowej lub ponadpodstawowej, tym bardziej wzrasta poziom niepokoju nauczycieli, dyrektorów szkół, uczniów i ich rodziców o rezultaty uczenia się oraz wyniki zewnętrznych sprawdzianów wiedzy. W klasach najwyższych programowo w ostatnim miesiącu nauki obserwuje się szczególnie intensywną pracę nad przedmiotami egzaminacyjnymi. Często organizowane są skumulowane powtórki materiału z kilku lat nauki, uczniowie rozwiązują wiele arkuszy egzaminacyjnych. Towarzyszy temu wiara w efektywność takiego postępowania i nadzieja na sukces. Istnieją jednak inne sposoby wpływania na trwałość wiedzy i praktyki przynoszące lepsze rezultaty. Kiedy można być spokojnym o wiedzę i umiejętności uczniów?
Stres i niepokój odczuwa każdy z nas. Przeżywamy te odczucia na różne sposoby, wywołują je również rozmaite zdarzenia. Ludzie sami nadają znaczenie wydarzeniom lub internalizują znaczenie nadane przez kogoś innego, znaczącego. Nie zawsze jest oczywiste, że to, co odczuwamy, to właśnie stres czy niepokój. Tymczasem nierozpoznany w odpowiednim czasie stres może mieć ogromny wpływ na umysł, ciało i zachowanie konkretnej osoby. Jest to szczególnie istotne w przypadku dzieci czy nastolatków narażonych na wyjątkowo trudne sytuacje życiowe. Jakie są wspólne znaki ostrzegawcze i objawy kryzysu psychologicznego, na które powinien zwrócić uwagę pedagog czy wychowawca?
Nauczyciele wychowawcy oraz pedagodzy i psychologowie szkolni w swojej pracy nieustannie spotykają się z dziećmi lub młodzieżą potrzebującymi wsparcia, dodatkowej pomocy, większej niż inni uwagi w obszarze edukacyjnym, ale również wychowawczym czy osobistym. W relacji z uczniem, choćby najbardziej przyjaznej i wspierającej, muszą jednak pozostać dorosłymi, a nie zmieniać się w kumpla. Zdrowy dystans jest potrzebny wszystkim uczestnikom relacji. W jaki sposób nauczyć się trudnej, ale koniecznej sztuki wyznaczania i utrzymania granicy?
Kwalifikacje zawodowe nauczycieli zatrudnianych na stanowisku pedagoga i psychologa szkolnego, terapeuty pedagogicznego, logopedy i doradcy zawodowego wciąż budzą wiele nieporozumień zarówno wśród dyrektorów placówek oświatowych, jak i w gronie specjalistów szkolnych. I chociaż wszystko zapisane jest w stosownym rozporządzeniu, to regulacje te albo wydają się po części niejasne, albo ich przestrzeganie nie jest naszą mocną stroną.
Mamy potrzebę niesienia pomocy, szukamy sposobów na życie razem w rzeczywistości, która nas rozdziela. Po drugiej stronie tej relacji jest ten, kto czeka na wsparcie. Jak go udzielić, skoro nie można się spotkać? Jak realizować szlachetne idee wolontariatu w czasie pandemii?
Pomimo wciąż rozwijającego się ruchu body positive1, nastolatki w dalszym ciągu ulegają presji mediów społecznościowych, w których króluje idealizacja wyglądu. Jak zatem wzmocnić u uczniów poczucie akceptacji własnego ciała oraz samych siebie? Jak wspomóc młodzież w procesie wypracowywania szacunku i miłości do siebie?