Od dłuższego czasu wszyscy – nauczyciele, pedagodzy, terapeuci – zmagamy się z istnieniem takich problemów, jak: depresja dzieci i młodzieży, zaburzenia lękowe, samookaleczenia lub inne negatywne zjawiska mniej lub bardziej związane z pandemią (przykładowo odmowa powrotu do szkoły w momencie przywrócenia nauki stacjonarnej). Nie wolno jednak zapominać, że „typowe” szkolne trudności nie zniknęły i nadal mają swoją moc.
Dział: Warsztat pracy pedagoga
W związku z rosnącą liczbą zachorowań na depresję wśród uczniów warto opracować w szkole procedurę postępowania wobec ucznia, który swoim zachowaniem budzi niepokój. Z uwagi na właściwe kompetencje oraz wiedzę znaczna część działań może spoczywać na szkolnym pedagogu lub psychologu.
Od wielu lat, gdy rok szkolny zbliża się ku końcowi, resort edukacji informuje o planowanych zmianach w systemie polskiej oświaty. Tym razem mają one dotyczyć samych nauczycieli, w tym specjalistów szkolnych świadczących pomoc psychologiczno- -pedagogiczną. Oto, co nas czeka od 1 września 2022 r.
Jednym z podstawowych elementów warsztatu pracy specjalisty szkolnego jest znajomość przepisów prawa oświatowego. W pierwszej kolejności tych, które bezpośrednio odnoszą się do bycia nauczycielem oraz tych, które regulują kwestie pełnionej przez niego funkcji pedagoga/psychologa szkolnego. W drugiej kolejności przepisów dotyczących uczniów, z którymi bezpośrednio pracuje, oraz spraw, którymi się zajmuje w odniesieniu do swoich podopiecznych.
Czy wiesz, jak istotnym aspektem w wychowaniu dzieci jest psychoedukacja? Nauka budowania pewności siebie, umiejętność mówienia nie, budowania odporności na stres i nieulegania presji rówieśniczej to tylko kilka powiązanych ze sobą tematów, które mają wpływ na rozwój kształtujących się dzieci i ich przyszłe decyzje.
W obecnej sytuacji konfliktu zbrojnego w Ukrainie priorytetowym działaniem jest umożliwienie kontynuacji nauki uczniom cudzoziemskim w polskiej szkole. W tym celu trzeba wdrożyć takie procedury, które zapewnią wysoki poziom bezpieczeństwa w placówce. Ważne jest tutaj zorganizowanie dodatkowej pomocy psychologiczno-pedagogicznej oraz zachowanie najwyższych standardów edukacji włączającej. Działaniem rekomendowanym jest również wzmacnianie pozytywnego klimatu szkoły oraz kształtowanie przyjaznego środowiska gwarantującego równy dostęp do wysokiej jakości kształcenia oraz sprzyjającego konstruktywnemu rozwiązywaniu konfliktów z wykorzystaniem technik mediacyjnych.
Jak rozmawiać z dziećmi o strachu, nie wzbudzając strachu? Jak pomóc dzieciom pojąć współczesny niezrozumiały świat? Aby wyjaśnić to, co trudne, najlepiej zacząć od tego, co znane. Odwołanie się do doświadczeń, rzeczywistości domowej lub szkolnej pozwoli uczniowi odnaleźć sposób na zrozumienie tego, co dzieje się wokół nas. Literatura zawsze służyła pomocą.
Żyjemy w ciele i poprzez ciało. Doświadczenia zmysłowe i ruchowe są podstawą budowania świadomości dziecka, rozumienia i sposobu odbioru otoczenia oraz kształtowania własnego obrazu siebie w świecie. Stres jako odczuwanie fizycznego i emocjonalnego napięcia jest częścią naszego życia. Nasz umysł nie różnicuje zagrożeń – wyobrażone czy występujące fizycznie będą powodować podobną reakcję fizjologiczną. Bagaż napięć, jaki niesie ze sobą dziecko, bywa spory – włączając w to czas ciąży i porodu, zabiegi medyczne oraz relacje rodzinne i społeczne.
Żyjemy w trudnych czasach i nie jesteśmy w stanie przewidzieć, co stanie się w przyszłości, ale z pewnością wiemy, że nasi uczniowie i uczennice potrzebują rozwijania kompetencji miękkich, w tym społeczno-emocjonalnych. Jak pokazują ostatnie lata, sytuacja wokół nas znacząco wpłynęła na zdrowie psychiczne i samopoczucie naszych podopiecznych. Wszyscy zostaliśmy zmuszeni do podjęcia prób odnalezienia się w zmienionych okolicznościach oraz radzenia sobie z trudnymi i nieprzyjemnymi emocjami.
Funkcjonujące na Facebooku specjalistyczne grupy wsparcia to zjawisko ze wszech miar pozytywne. Z założenia skupiają ludzi zainteresowanych tą samą tematyką, pozwalają na wymianę myśli i doświadczeń z innymi użytkownikami. Dają poczucie przynależności do nieco bardziej zamkniętej, ufajacej sobie społeczności. Jak umiejętnie korzystać z dostęnych tam treści?
Wszyscy często zadajemy sobie tego typu pytania. Zła wiadomość jest taka, że nie ma jednej, prostej, szybkiej i zawsze skutecznej metody postępowania w sytuacji pojawienia się tzw. trudnych zachowań. Wiadomość dobra: owszem, można sobie z tym wszystkim poradzić, ale wymaga to czasu, wysiłku, empatii i zrozumienia ze strony dorosłego, a także zaangażowania rodziców ucznia do współpracy.
Podstawowym zadaniem specjalisty szkolnego jest udzielanie pomocy psychologiczno-pedagogicznej dzieciom i młodzieży. Trudno wyobrazić sobie sprostanie temu bez prowadzenia indywidualnych rozmów z uczniami, których przedmiotem może być niemal wszystko – od chęci nawiązania wstępnej relacji, pozyskania informacji niezbędnych do dalszej pracy, pobudzania motywacji do nauki, po omawianie niestosownych zachowań czy trudności związanych z sytuacjami życiowymi lub szkolnymi podopiecznych. Tego typu rozmowy – w zależności od sytuacji i okoliczności, w jakich są prowadzone, tematów będących przedmiotem rozmów oraz celów, jakie im przyświecają – są w szkole przeróżnie nazywane: rozmowami informacyjnymi, rozpoznawczymi, wyjaśniającymi, wychowawczymi, motywującymi, profilaktycznymi, interwencyjnymi, dyscyplinującymi, choć w literaturze pedagogicznej trudno doszukać się takiego podziału.