Podejmowane przez nauczyciela wychowawcę działania mają służyć stworzeniu klasy bez barier, czyli przestrzeni, w której każdy uczeń może się rozwijać zgodnie ze swoimi możliwościami. Nie każdy bowiem ma takie same umiejętności, potrzeby i oczekiwania. Jak przekonać uczniów, że indywidualne podejście do każdego z nich ma sprzyjać osiąganiu optymalnych dla nich rezultatów procesu edukacyjnego i rozwoju?
Dział: Warsztat pracy pedagoga
W dniu 13 sierpnia 2022 r. Prezydent RP podpisał ustawę z dnia 9 czerwca 2022 r. o wspieraniu i resocjalizacji nieletnich, która daje dyrektorom szkół uprawnienie do karania uczniów, zamiast zawiadamiania sądu rodzinnego. Choć opcja ta wydaje się bardzo korzystna w sytuacji, gdy mamy do czynienia z agresywnym uczniem, jednak tak naprawdę nie jest to zbyt korzystne rozwiązanie, bo nie dość, że nakłada na dyrektora nowe obowiązki, to jeszcze naraża go na konflikt z rodzicami, a w skrajnych przypadkach naraża go na odpowiedzialność karną.
W nowym cyklu szczególną uwagę poświęcimy seksualności młodych ludzi oraz istocie edukacji seksualnej w wychowaniu dzieci i młodzieży. W jakim celu i w jaki sposób próbować odnaleźć się w tematyce związanej z rozwojem psychoseksualnym człowieka, aby wspierać dobry, zdrowy i bezpieczny rozwój dziecka? Czym są seksualność, seksualizacja i edukacja seksualna?
Sukces edukacyjny, jakiego pragniemy, to wypadkowa dwóch elementów: pracy ucznia i strategii nauczyciela, przy czym podstawą nauczycielskiej strategii jest budowanie rozwojowej postawy, bez której nie może nastąpić aktywne, czyli efektywne, uczenie się. Chcielibyśmy pokazać swoim podopiecznym, że warto uczyć się po prostu dla siebie, choć nie jest to łatwe zadanie w wadliwym systemie edukacji. Aby wspierać dzieci i młodzież, trzeba wyposażyć się w wiedzę na temat tego, jak uczyć uczenia się w realiach szkolnych, ponieważ umiejętność uczenia się to kluczowa kompetencja przyszłości oraz podstawa warsztatu, z jakim powinien wyjść ze szkoły każdy uczeń. Jak nauczyć swoich wychowanków aktywnego uczenia się?
Różnorodność uczniów w szkole lub klasie ogólnodostępnej jest faktem. Tylko dzięki właściwemu zarządzaniu tą różnorodnością jest możliwe stworzenie środowiska dla każdego ucznia, aby bez względu na posiadane predyspozycje czy możliwości rozwojowe i edukacyjne mógł w szkole lub klasie zaspokajać wszystkie swoje potrzeby i uczyć się efektywnie. Jak tworzyć przyjazne środowisko dla wszystkich uczniów?
Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo oświatowe: „System oświaty zapewnia w szczególności wspomaganie przez szkołę wychowawczej roli rodziny” (Dz.U. 2022, poz. 655, 1079, 1116). Zadanie to uzasadnione jest przede wszystkim widocznymi nieprawidłowościami w odgrywaniu ról rodzicielskich, czego skutkiem bywa wychowawczy chaos w życiu dziecka, odbijający się na jego rozwoju, w tym również na zdrowiu psychicznym. Jak pedagog lub wychowawca może wspierać wychowawczą rolę rodziny?
Ostatnie lata były czasem trudnym, związanym z utratą poczucia szeroko pojętego bezpieczeństwa, czasem zmian i globalnego kryzysu zdrowotnego, a następnie gospodarczego. Niewątpliwie te czynniki odcisnęły swoje piętno na zdrowiu psychicznym dzieci i młodzieży. Dla większości społeczeństwa traumatycznym przeżyciem było „zatrzymanie się” świata i zamknięcie ludzi w domach. To wówczas uczniowie dużo częściej szukali ukojenia w środkach działających na ośrodkowy układ nerwowy. Można by pomyśleć, że w czasie lockdownu zdobycie substancji psychoaktywnych było wręcz niemożliwe. Nic bardziej mylnego. Jako że potrzeba jest matką wynalazku, to i na takie okoliczności znaleziono rozwiązanie w postaci dostarczania towaru za pośrednictwem kuriera do domu lub do paczkomatu. W taki sposób najczęściej sprzedawane są nowe substancje psychoaktywne?
Żegnamy z łezką w oku wakacje, witamy nowy rok szkolny – pełen wyzwań i zmagań, ale też satysfakcji, którą daje kontakt z ludźmi i możliwość kształtowania kolejnych pokoleń. Dlatego właśnie teraz warto zwrócić uwagę na niesztampowe podejście do diagnozy uczniów, które pozwoli nam przetransformować edukację w tę prawdziwie inkluzywną – włączającą. To podejście – zgodne z duchem współcześnie rozwijającej się „pozytywnej diagnozy” – pozwoli nam patrzeć na naszych uczniów przez pryzmat nie deficytów i ograniczeń, a możliwości, które każdy z nich posiada. Pozwoli również tę perspektywę przekazać rodzicom, by zachęcić ich do współpracy na żyznym polu rozwoju i dorastania ich dzieci.
Zdolna, nieśmiała, leniwa, ekscentryczna, dziwna, społeczna, wycofana, trudna, grzeczna, egocentryczna, nieobecna, złośliwa, zorganizowana, w ciągłym chaosie, niepokorna, niespokojna, „depresyjna”, „wszystkiego się boi”, mało towarzyska, ambitna, zwyczajna – takie i podobne określenia na swój temat słyszą codziennie liczne dziewczyny i kobiety w spektrum. Nie zawsze wiedzą, czemu są oceniane i z jakiego powodu wydaje się takie opinie. Słowa te często są wypowiadane do młodych osób w spektrum przez specjalistów, to jest: nauczycieli, pedagogów, psychologów, lekarzy. One same – dziewczyny i kobiety w spektrum – tak siebie nie widzą. Na czym polega specyfika funkcjonowania dziewczyn w spektrum autyzmu? W jaki sposób można je wspierać w przestrzeni szkolnej?
Obecnie prawie w każdej szkole uczą się dzieci posiadające orzeczenie o potrzebie kształcenia specjalnego, dzieci posiadające opinię o specyficznych trudnościach w uczeniu się lub inną opinię poradni psychologiczno-pedagogicznej. Są też dzieci nieposiadające żadnej opinii, jednak wymagające pomocy psychologiczno- -pedagogicznej z różnych przyczyn, np. z racji trudnej sytuacji rodzinnej. Wszyscy ci uczniowie to dzieci ze specjalnymi potrzebami edukacyjnymi. W jaki sposób zorganizować zajęcia edukacyjne dla tak bardzo zróżnicowanej grupy uczniów?
Złość to dla wielu osób problematyczna emocja. Często doświadczamy trudności w radzeniu sobie z własną złością, a także ze złością, której doświadczają inni w naszym otoczeniu. Jak wyrażać złość, by nie krzywdzić innych, ale pozostać też w zgodzie z własną potrzebą jej wyrażenia? Jak wykorzystać jej potencjał?